Wuyi - znaczy sztuka walki

Słowo, które w języku chińskim znaczy bojowy brzmi Wu (武). Składają się na nie dwa inne chińskie wyrazy: Zhi (止) i Ge (戈). Zhi oznacza zatrzymać, powstrzymać lub położyć kres zaś Ge to włócznia, dzida lub oszczep rozumiane w ogólnym sensie jako broń. Widać z tego, że oryginalny sens wyrażenia określającego w jęz. chińskim sztuki walki jest następujący: "powstrzymać lub położyć kres użyciu broni”.

Nazwa określająca chińskie sztuki walki ulegała periodycznym zmianom. Jednakże najczęściej spotykaną formą jest Wuyi (武藝). Wuyi oznacza “sztuka walki” obejmując swym zakresem wszystkie kategorie sztuk bojowych związanych w jakiś sposób z walką. Przykładowo, łucznictwo, jazda konna, miotanie pocisków, projektowanie i wytwarzanie oręża, zbroi a nawet studiowanie taktyki bitewnej.
W rzeczywistym pojedynku, indywidualne techniki walki określa się mianem “Wushu” (武術), czyli dosłownie techniki bojowe. Kryją się za tym techniki, którymi należy się posłużyć aby położyć kres walce. Oznacza to, że chińskie sztuki walki stworzono z zamiarem powstrzymania walki a nie jej rozpoczęcia. Stanowią środek obronny a nie ofensywny. Koncepcja ta różni się znacznie od obowiązującej w społeczeństwie zachodnim w latach 60-tych. W owym czasie chińskie sztuki walki wrzucono do wspólnego worka z napisem Kung Fu (功夫) i były one uważane wyłącznie za umiejętność prowadzenia walki. Tymczasem w języku chińskim Kung (Gong, 功) oznacza energię, wysiłek, pracę, a Fu (夫) czas. Jeżeli uczysz się lub robisz coś co wymaga wielkiego nakładu czasu i olbrzymiego wysiłku, mówimy o Gongfu (Kung Fu). Może to być na przykład nauka gry na fortepianie, malarstwo, sztuki walki lub podjęcie realizacji jakiegokolwiek zadania wymagającego czasu i cierpliwości.

Na podstawie książki: Taijiquan - Klasyczny Styl Yang, Wydawnictwo YMAA, Kraków 2003