Historia Ośmiu Kawałków Brokatu

 

Historia Marszałka Yue Fei

Czasy dynastii Song to smutny okres w dziejach Chin. Ludzie wciąż byli trapieni wojnami z barbarzyńcami z północy (ludy Jin), korupcją w gospodarce i rządzie oraz widmem głodu. Pośród tych wszystkich problemów wyrósł człowiek, który czystością swego ducha, a także swoimi ideałami udowodnił, że dobroć, prawość i lojalność w dalszym ciągu istnieją. Dla całych pokoleń, które kolejno pojawiają się od chwili śmierci marszałka z rąk zdrajców, Yue Fei pozostaje ideałem absolutnie nieskalanego człowieka. W czasach pokoju był wielkim uczonym i znawcą klasycznych tekstów, w okresie wojny - dzielnym i bardzo przebiegłym dowódcą, z wielką wprawą pokonującym wrogów swego kraju.

Yue Fei urodził się 15 lutego 1103 n.e. w Tang Yin Xian w prowincji Henan. Gdy przyszedł na świat, miało miejsce pamiętne zdarzenie. Ptak-olbrzym zwany perng sfrunął na dach chaty i zacząl robić nieopisany hałas. Ojciec wyczuł, że obecność tego ptaka wieści jego synowi burzliwe, ale i natchnione losy, więc nadał mu imię Fei, co po chińsku oznacza "latać". Odzwierciedlało to wiarę ojca w to, że jego potomek "pofrunie" do zaszczytów i wielkości.

Gdy Yue Fei miał zaledwie miesiąc, spadło nieszczęście - wylała Żółta Rzeka. Matka Yue Fei`a ocaliła siebie i niemowlę uchodząc z zagrożonych terenów w wielkiej urnie, która posłużyła im za łódź. Kiedy dotarli wreszcie do suchego lądu, a powódź ustąpiła, okazało się, że ich dom i wszystko co posiadali uległo zniszczeniu.

Matka Yue Fei`a była bardzo biedna, ale za to doskonale wykształcona i inteligentna. Miała też odwagę, aby odpowiednio wychować syna przekazując mu szlachetne ideały. Ponieważ byli zbyt biedni aby płacić za kształcenie - uczyła go sama. Codziennie pokazywała mu jak pisać i czytać, rysując obrazki na piasku. Pomimo tego, że inne dzieci miały książki, papier i pędzelki, ubogi Yue Fei stał się jednym z najlepiej wykształconych młodzieńców w wiosce i niewielu mogło mu dorównać.

Pod wieloma względami właśnie matka miała największy wpływ na życie Yue Fei`a. Wszystkie ideały, dla których żył i umarł zostały mu przez nią wpojone podczas kolejnych lekcji, gdy piasek służył im za tablicę. Bez nauk i przykładów dawanych przez matkę Yue Fei nigdy nie stałby się odważnym, lojalnym i inteligentnym przywódcą.

Jako młodzieniec był zapalonym czytelnikiem. Uwielbiał zwłaszcza historię i teorię wojskowości. Najbardziej podziwiał i najchętniej czytał Traktat o Taktyce (Suen Zi Bing Fa), napisany przez Sun Wu (ok. 200 p.n.e.), omawiający teorię i praktykę prowadzenia wojny. Z niej zaczerpnął najistotniejsze reguły i zasady, które następnie pomogły mu w karierze wojskowej.

W czasach swej młodości Yue Fei był dzierżawczym rolnikiem pracującym dla właściciela ziemskiego o imieniu Han Qi. Po długim dniu pracy przychodził zawsze do swej matki, aby kontynuować naukę. Za to i za ogromną siłę fizyczną podziwiano go najbardziej. Nikt nie mógł się z nim równać pod względem siły i szybkości.

Te godne podziwu zalety zauważył pewien człowiek o imieniu Zhou Tong. Zhou Tong był uczonym, a jednocześnie doskonale opanował sztuki walki, albowiem swego czasu studiował w klasztorze Shaolin. Widząc, że Yue Fei odznacza się wieloma szlachetnymi cechami zacząl uczyć go sztuk wojennych. Był to kompletny system, obejmujący walkę gołymi rękoma, posługiwanie się rozmaitą bronią, wojenną taktykę, jeździectwo, łucznictwo i inne pokrewne dziedziny. Poprzez ciągłą praktykę Yue Fei po mistrzowsku opanował wszystko, czego nauczał Zhou Tong.

Gdy Yue Fei miał dziewiętnaście lat (1122 n.e.) postanowił zaciągnąć się do armii Song aby wspomóc swój kraj w walce przeciwko wędrownemu ludowi Jin, który najechał północne terytoria cesarstwa. Dynastia Song, która wywodziła się z północnych Chin, musiała uchodzić na południe, ponieważ Jin zajęli starą stolicę i pojmali władcę. Dla odróżnienia, dynastia, która padła ofiarą ataku znana jest jako Północna Song (960-1127 n.e.), podczas gdy ta, która po inwazji odrodziła się na południu określana jest mianem Południowej Song (1127-1279 n.e.). Osłabiona dynastia Południowa musiała latami płacić daninę ludom Gin, aby w ten sposób uchronić się przed dalszą inwazją. Gdy Yue Fei został wcielony do armii, Południowa Song usiłowała odzyskać utracone terytoria na drodze wojny.

Yue Fei okazał się być niezwykłym żołnierzem. Dzięki mądrości, odwadze i zręczności w walce szybko awansował i po sześciu latach był już generałem. Później został marszałkiem, głównodowodzącym armii, która miała walczyć z Jin. Po objęciu dowództwa ustanowił systematyczny program treningowy dla swoich żołnierzy. Chociaż szkolenie w zakresie sztuk wojennych prowadzone było już wcześniej, Yue Fei jako pierwszy wprowadził do armii Wushu (tj. techniki wojenne) w charakterze treningu podstawowego. W owych czasach młodzi ludzie wielokrotnie trafiali do wojska po to, by na drugi dzień znaleźć się w ogniu bitwy. Wkrótce oddziały Yue Fei`a znane jako Yue Jia Jun (Rodzinne Oddziały Yue) stały się jednostką bardzo skuteczną i odniosły szereg znamiennych sukcesów.

Można to przypisać trzem głównym czynnikom. Po pierwsze, cały trening był precyzyjnie skonstruowany; oddziały ćwiczono w poważny, profesjonalny sposób. Żołnierzy ponaglano dopóki nie opanowali sztuki walki w stopniu doskonałym. Po drugie, Yue Fei stworzył efektywną i dobrze prowadzoną organizację wojskową. Po trzecie - najważniejsze - opracował dla swoich oddziałów dwa nowe style Wushu. Pierwszy z nich wywodził się z treningu wewnętrznego i doprowadził do stworzenia Xingyi. Drugi był stylem zewnętrznym, który kładł nacisk na techniki Qin Na, zwany stylem Szponów Orła.

Mając tak świetnie wyszkolone oddziały Yue Fei był za tym, aby poprowadzić atak przeciwko Jin. Był tak lojalny i przesiąknięty patriotyzmem, że nie mógł znieść płacenia trybutu przez Song. Nieustannie odczuwał dotkliwe cierpienie spowodowane poniżeniem swego kraju. Owładnięty ideą wyzwolenia swej ojczyzny z własnej inicjatywy wyruszył z żołnierzami przeciwko nieprzyjaciołom, aby odzyskać honor dynastii Song.

W drodze na północ, świetnie wyszkolone oddziały odnosiły wiele zwycięstw. Jednakże Yue Fei nie natknął się jeszcze na dowódcę Jin, Wu Zhu , który nigdy dotąd nie przegrał bitwy. Zastraszające sukcesy Wu Zhu odnosił przede wszystkim dzięki swej głównej broni - siejącemu postrach Guai Zi Ma . Była to antyczna wersja czołgu: rydwan wiozący okrytych zbroją ludzi, ciągnięty przez trzy całkowicie opancerzone konie, połączone ze sobą łańcuchem. Unieszkodliwienie powożących lub koni było zadaniem niesłychanie trudnym, tak więc dominowali oni na polu bitwy.

Yue Fei długo rozmyślał jak obronić się przed Guai Zi Ma. Jego niezwykłe zdolności wojskowe podsunęły mu i tutaj właściwe rozwiązanie. Odkrył mianowicie, że konie nie były chronione w jednym tylko miejscu - na nogach. Okrycie końskich nóg zbroją spowodowałoby ich unieruchomienie. Ataki przy pomocy konwencjonalnych strzał i włóczni były zbyt trudne do przeprowadzenia, tak więc Yue Fei zaprojektował dwa proste lecz skuteczne rodzaje broni: miecz z haczykowatym końcem, niezwykle ostry po wewnętrznej stronie haka oraz tarczę wykonaną z pewnego gatunku pnącz zwanych ratanem (Teng). Stąd też jego armię przezwano Teng Pai Jun tzn. Armia Ratanowych Tarczy.

Wreszcie, pamiętnego dnia obydwaj generałowie spotkali się. Gdy bitwa się rozpoczęła Yue Fei rozkazał swojej armii przykucnąć nisko na drodze Guai Zi Ma. Zanim rydwany weszły do walki, wpadły na przeszkody w postaci rowów i sterczących włóczni, którymi Yue Fei obstawił pole bitwy. Zwolnienie biegu rydwanów ułatwiło poruszanie się oddziałom piechoty Yue Fei`a. Przykucnięci ludzie zahaczali i podcinali nogi koniom, powodując ich upadek. Stratowanie żołnierzy Yue nie wchodziło w rachubę, ponieważ ich tarcze były pokryte smarem i kopyta końskie ześlizgiwały się z nich za każdym razem. Wystarczało unieruchomić jednego konia, aby zatrzymać cały rydwan. Wówczas żołnierze otaczali go i wybijali załogę. Tego dnia Yue Fei odniósł zwycięstwo, którego sława przetrwała do dziś w legendach i opowieściach.

Yue Fei posuwał się dalej na północ, odzyskując utracone ziemie i pokonując takich generałów Jin jak Król Tygrys i Wielki Smok. Lecz w czasie, gdy odzyskiwał honor swego kraju, przywódcom Jin udało się przekupić jedną z najbardziej niesławnych postaci w historii Chin - Qin Kuai, aby ten powstrzymał zwycięskiego generała. W owym czasie Qin Kuai był premierem i najbardziej wpływowym człowiekiem na skorumpowanym dworze cesarskim.

Gdy armia Yue Fei`a posuwała się dalej na północ, Qin Kuai postanowił przesłać dowódcy cesarski rozkaz wraz z oficjalną złotą pieczęcią cesarza (Jin Pai), aby zawrócił. Zgodnie z tradycją, generał walczący na linii frontu miał możliwość odmówienia wykonania rozkazu odwrotu. Qin Kuai liczył na patriotyczne poczucie obowiązku Yue Feia wobec cesarza. Aby być pewnym powrotu generała, premier wysłał jednego dnia dwanaście opieczętowanych rozkazów powrotu. Tak silny nacisk zmusił Yue Fei`a do odwrotu.

Natychmiast po powrocie Yue Fei został uwięziony. Ponieważ Qin Kuai obawiał się, że jakikolwiek sąd odkryje jego niewinność, rozkazał urzędnikowi o imieniu He Zhu dokładnie zbadać całe życie generała, aby znaleźć usprawiedliwienie faktu uwięzienia. He Zhu szukał i szukał, ale niczego nie znalazł. Mimo, że Yue Fei był potężnym generałem, nigdy nie wykorzystał swej pozycji dla niegodziwych celów. He Zhu zorientował się, że prowadził on spartańskie życie i posiadał mniej niż prosty rolnik. Kiedy więc stanął przed Qin Kuai, przedstawił mu tylko jeden znamienny fakt. Otóż gdy Yue Fei zaciągnął się do armii, jego matka wytatuowała mu na plecach napis: "Bądź lojalny i bez skazy, abyś mógł służyć swojemu krajowi" (Jing Zhong Bao Guo).

W tej sytuacji Qin Kuai miał już tylko jedno wyjście: rozkazał zatruć pożywienie Yue Feia. W ten sposób szlachetny generał został zdradzony przez własnych rodaków. Bez należnych mu sławy i honoru zmarł w więzieniu 27 stycznia 1142 n.e. (9 grudnia 1141 wg kalendarza chińskiego). Yue Fei miał wówczas trzydzieści osiem lat. Nieco później zgładzeni zostali jego przybrany syn, Yue Yun oraz główny współpracownik Zhang Xian.

Przez dwadzieścia lat Yue Fei oficjalnie uważany był za przestępcę. Jednakże w 1166 n.e. do władzy doszedł nowy, lepszy rząd i cesarz (Xiao Zong). Nie uwierzyli oni w zdradę Yue Feia i przenieśli jego grób w okolice pięknego Jeziora Zachodniego w Hangzhou. Naprzeciw tego grobu znajdują się kamienne posągi pełnych skruchy i wstydu Qin Kuai i jego żony (rys. 1-2), klęczących przed Yue Fei`em. Posągi te trzeba od czasu do czasu wymieniać, ponieważ ludzie, którzy przychodzą zwiedzić grób oszpecają je lub niszczą z oburzenia za ich zdradę. Cesarz Xiao Zong nadał Yue Fei`owi nowe imię, które symbolizuje kim był i kim na zawsze pozostanie: Yue Wu Mu (Yue, prawy i godny szacunku wojownik).